طلسم شده به نفرین کلمات
«سوگ ممتد» نگاه نویی به مفهوم فقدان دارد.
ایدهی داستان ارزشمند است؛ نویسنده تلاش کرده فقدان و سوگ را بهعنوان تجربهای بیپایان به تصویر بکشد و آن را نه صرفاً در قالب احساساتِ بیانشده که در قالب اشیاء و خاطرات بازنمایی کند.
در ظاهر یک متن ساده دربارهی شستن ظرفهاست، اما وقتی دقیقتر نگاه میکنیم، میبینیم که نویسنده با انتخاب فرم و زبان مکانیکی، این کار روزمره را به یک آیین تبدیل کرده است.
مامان میگفت اینبار خیلی فرق میکند، چون یک رازِ بزرگ است و هیچکدام از ما نباید دربارهاش حرفی بزنیم؛ هیچوقت و پیش هیچکسی، اما من همهچیز را به عبدُل گفتم.
من برعکس عبدُل میدانم که چله گرفتن چهجور چیزی است.